De hardheid van een materiaal wordt meestal aangeduid door een getal dat verwijst naar de tabel van MOHS. Dit is een lijst van mineralen waarbij ieder mineraal de voorgaande in de lijst kan krassen en de volgende niet.
Gesteenten zijn samenstellingen van verschillende mineralen en de hoeveelheid van een bepaald mineraal per tegel, plaat, blok... kan sterk verschillen. Om de hardheid van een materiaal te berekenen neemt men het gemiddelde van de hardheden van de mineralen die erin voorkomen (zonder rekening te houden met de hoeveelheid waarin ze voorkomen). Vandaar dat deze hardheid niet altijd een juist beeld geeft van de hardheid van elk stuk, elke tegel, elke plaat... maar het geeft wel een goed beeld of een bepaald gesteente gemakkelijk te bekrassen is of niet. Voorbeelden van hardheden van verschillende soorten natuursteen:

• graniet, gneis: van 6 tot 7 (gecontroleerd door de aanwezigheid van kwarts en veldspaten)
• basalt, gabbro: van 5 tot 6,5 (gecontroleerd door de aanwezigheid van veldspaat, hoornblende)
• marmer, kalksteen: 3 (gecontroleerd door de aanwezigheid van calciet)

Door deze hardheid kunnen marmer en kalksteen bekrast worden door bijvoorbeeld keukenmessen, terwijl granieten daardoor niet kunnen bekrast worden.